‘Ja, dag! Als dan blijkt dat iedereen met de verkeerde dingen bezig is, staan wij als MT voor aap.’

Context Het MT en de middenmanagers willen een meet-up met de hele divisie, zo’n 150 man. Het doel? Iedereen laten weten hoe het staat met de voortgang van het verandertraject. Karin, een van de middenmanagers, heeft daar wel een ideetje voor. ‘Als we allemaal op geeltjes schrijven waar we mee bezig zijn en dat opplakken […]

Context

Het MT en de middenmanagers willen een meet-up met de hele divisie, zo’n 150 man. Het doel? Iedereen laten weten hoe het staat met de voortgang van het verandertraject.

Karin, een van de middenmanagers, heeft daar wel een ideetje voor. ‘Als we allemaal op geeltjes schrijven waar we mee bezig zijn en dat opplakken in vier kolommen. Drie kolommen voor de kernactiviteiten van het verander-programma.’

‘En dan één kolom voor de dingen die we wel doen, maar eigenlijk niet zouden moeten doen. Zoals ons met de uitvoering bemoeien bijvoorbeeld.’

Jeannette, al jaren vast lid van het MT reageert direct:

‘Ja, dag! Dacht het niet. Als dan blijkt dat we met de verkeerde dingen bezig zijn, staan wij als MT mooi voor aap. Dat gaan we dus niet doen.’

De andere MT-leden knikken instemmend. ‘Phew’, denken ze, ‘daar heeft Jeannette ons mooi gered van een blamage.’

Fractaal van het patroon

In de reactie van Jeannette, en de instemming van haar collega’s, zie je dat je in deze organisatie vooral moet laten zien dat je als leidinggevende in control bent. Dat je geen steken laat vallen of onhandige dingen doet.

Daarmee houd je je positie in stand.

En dat is blijkbaar belangrijker dan leren van fouten en aan verbeteringen werken.

Dingen die niet goed gaan, onhandig zijn ingericht of waar gewoon niet voldoende informatie over was nog, worden ook snel als ‘fouten’ aangemerkt. Die je dus niet mag maken, want dan sta je voor aap.

Dit patroon zit daarmee de ontwikkelkracht van de organisatie enorm in de weg. Je wordt enerzijds geacht om alles al vooraf te weten, omdat je anders wellicht dingen over het hoofd ziet waar je achteraf op aangekeken kan worden. Met als gevolg dat iedereen wel uitkijkt om iets uit te proberen voordat het van alle kanten grondig onderzocht is.

Innovatie? Beetje lastig als je vooraf alle onzekerheden moet afdekken en achteraf niet mag leren!

Maar ook op kleinere schaal professionaliseren en verbeteren wordt lastig met dit patroon. Als alles wat beter kan eerst de reactie oproept dat het nu ‘dus niet goed genoeg is’ – en dat niet mag, kun je je afvragen op basis waarvan je dan wel verbeteringen kunt doorvoeren.

print dit artikel

Leave a Reply

inschrijven