In april vierden we live ons 20-jaar feestje. Samen met mensen die dit prachtige jubileum van Gewoon aan de slag mogelijk hebben gemaakt. Van klanten die keer op keer het vertrouwen in ons stellen, tot mensen die aan de wieg hebben gestaan, op de rit hebben geholpen en diegene die wegen voor ons vrijmaken en langs […]
In april vierden we live ons 20-jaar feestje. Samen met mensen die dit prachtige jubileum van Gewoon aan de slag mogelijk hebben gemaakt. Van klanten die keer op keer het vertrouwen in ons stellen, tot mensen die aan de wieg hebben gestaan, op de rit hebben geholpen en diegene die wegen voor ons vrijmaken en langs de lijn steeds weer toejuichen.
Gewoon aan de slag is veel meer dan een samenraapsel van geweldige professionals. We bestaan bij gratie van het SAMENwerken. Best logisch als je bedenkt dat het eerste credo was: zelfstandig werken, maar niet alleen.
We zijn dus nogal van het SAMEN. Omdat we heilig geloven dat werken met meerdere perspectieven gewoon leidt tot veel beter werk. Dat we daarbij ook leer-junkies zijn (we spuiten geen vermalen dooie beestenhuiden maar willen altijd iets nieuws leren) helpt dan wel. Want het is zeker niet altijd makkelijk om samen op te trekken.
Alleen ga je sneller, samen kom je verder.
Net als de bakker die thuis oud brood eet en de loodgieter met z’n lekkende kraan, hebben wij ook genoeg fouten gemaakt in ‘goed samenwerken’. Tegelijk zijn we onze principes altijd trouw geweest in het zoeken naar de vorm die voor ons het beste meest past.
In de loop der jaren hebben we hier wisselende benamingen voor gehad (associate, partner, vlaggendrager, gewoon samenwerkingspartner…), maar één ding hebben ze gemeen: ze hebben Gewoon aan de slag mede gemaakt tot wie we vandaag de dag geworden zijn. We zijn ze ieder voor zich hier diep dankbaar voor.
Denk aan nieuwsgierig zijn i.p.v. dé waarheid in pacht hebben; altijd bereid om ook je eigen aandeel te onderzoeken, zowel in wat er ‘mis’ gaat als in hoe je het wél wilt; maar ook overtuigd zijn van de waarde van verschillen, ook al is er veel meer gemak in vooral gelijkgestemden vinden. Het voordeel: je blijft er ook ongelofelijk veel van leren.
We leerden waardevolle lessen over samenwerken in die 20 jaar (waar jij waarschijnlijk ook je voordeel mee kan doen):
1. Het gemak voorbij – het ongemak vol aangaan
The Mother of All Lessons. Écht samenwerken begint bij de bereidheid om ongemak aan te gaan. Omdat anderen nu eenmaal nooit hetzelfde zijn als jij. En jij dus net zo goed als anderen geconfronteerd zal worden met wat jij lastig vindt, of uitgedaagd wordt om kanten van jezelf onder ogen te zien die je misschien liever in een donker hoekje zou laten.
Voor ons brachten alle hiernavolgende lessen bij tijd en wijle een fikse dosis ongemak met zich mee. Zelfkastijding een beetje leuk vinden helpt dan 😊.
2. Je plek innemen – ranking erkennen
Mag je een andere plek innemen dan anderen, mag er verschil in ranking zijn? Daar houden we niet zo van… we zijn toch allemaal gelijk? Want zodra we dat loslaten, gaat er bij ons al gauw iets aan over meer of minder zijn, over belangrijker of minder belangrijk.
Tegelijk is de plek van de eigenaren van Gewoon aan de slag (Wendy en Maaike) een andere dan die van de mensen met wie we samenwerken.
We merkten dit duidelijk toen we bij het schrijven van een whitepaper vastliepen (‘jongens, wie gaat hier nu uiteindelijk over??’), het voor samenwerkingspartners soms erg vaag bleef wat nu hun plek was ten opzichte van de eigenaren. En zo hebben we nog een paar voorbeelden.
Pas toen Wendy en Maaike hun plek, als eigenaren, echt durfden in te nemen ging het weer stromen. Beslissingen werden genomen en de duidelijkheid bracht rust.
3. Bereidheid om wat werkt(e), weer open te breken – binnen grenzen
Ook al ben je nog zo dol op veranderen, af en toe is het ook lekker als dingen even mogen blijven zoals ze zijn. Zeker als je met veel pijn en moeite een werkwijze hebt gevonden die werkt.
En dan komt er iemand bij. Iemand die een ander perspectief meeneemt, anders bedraad is, andere voorkeuren heeft. Of alleen al een andere woonplaats waardoor dingen die heel logisch waren niet meer kunnen.
Willen samenwerken, willen verbreden, betekent ook steeds de bereidheid om de gevonden manieren open te breken en na te gaan hoe we het, met deze nieuwe personen erbij, óók weer zo goed laten werken. En daarbij (hier komt het binnen grenzen om de hoek kijken) de onderliggende kernprincipes van Gewoon aan de slag bewaken. Onze kernwaarden zijn leidend bij het zoeken naar andere vormen.
4. Een set leuke en capabele mensen bij elkaar is nog geen team
We hebben zóveel fijne, leuke, bijzonder capabele en interessante collega’s ontmoet in de afgelopen twintig jaar. Zoals een klant ons een keer vroeg: ‘hoe komt het dat jullie niet intussen met minimaal 20 mensen zijn?’.
Een groot deel van het antwoord daarop zit hem hierin: omdat wij echt als team met elkaar willen optrekken, met elkaar willen bouwen aan Gewoon aan de slag. Zodat we daar allemaal – wij en onze klanten – beter van worden.
Dat vraagt ook dat we tijd en energie investeren in het vormen van dat team. Verbinden van mens tot mens, voorbij ons vak. Dat vraagt een zekere mate van intimiteit en veiligheid.
En op de inhoud telkens weer verbinden: vraagstukken samen verkennen, samen aan de slag voor klanten (ook achter de schermen, als het een eenpersoons-klus is), werkoverleggen, en dan ook nog eens daar echt met je volle zelf aanwezig zijn. Passend bij de onderleggers van Veranderen 3.0 dus. Tsja, dat past niet voor iedereen. En dat is ook geen model om in no-time met heel veel mensen tegelijk samen te gaan werken.
5. Alles heeft een ritme (dank, Frizzle Sizzle)
We hebben het hier al vaak over gehad: ontwikkelritmes. In ons werk bij klanten niet meer weg te denken. Maar het begon ooit bij onszelf. Jaren terug waren we zowel fysiek als qua aandacht ver uit elkaar. Wendy zat in Engeland, Maaike bewaakte fort NL. Hét moment om te gaan experimenteren met manieren om wel samen op te blijven trekken.
Eén van de belangrijkste lessen van deze periode was zorgen dat we samen stippen op de horizon blijven zetten én regelmatig even de koppen bij elkaar om in te checken. We ontwikkelden in deze periode de basis voor onze hartslag, het ritme om zowel samen te werken aan het bedrijf, als gewoon ons dagelijkse ding te kunnen doen.
Een les die we vervolgens op heel veel plekken toepasten in opdrachten, waar net zo goed situaties ontstonden dat mensen langs elkaar heen werkten, elkaar kwijtraakten en wel afspraken maakten en doelen stelden, die toch weer uit de aandacht verdwenen. Het Ontwikkelritme was geboren. Als leidraad, want overal ziet die er (uiteraard) weer net anders uit.
(zie ook Favorieten | werkvormen die blijven hangen – Ontwikkelritme )
6. De waarde van goed daten én goed afscheid nemen
Omdat je ook niet op basis van een eerste klik in de kroeg gelijk gaat trouwen, gaan wij ook niet van een eerste kennismaking gelijk door naar een samenwerkingsverband.
Want in de praktijk merk je pas écht hoe het werkt. Wat je verstaat onder ‘samen bouwen’ of ‘een stevige counterpart zijn’. Woorden zeggen maar zoveel. Zelfs als je ze – wat wij best goed kunnen – goed met elkaar onderzoekt.
The proof of the pudding is in the eating. Daarom daten wij eerst met potentiële samenwerkingspartners. Bevalt de eerste date van beide kanten? Dan gaan we verder, vergelijk het met een weekendje samen weg of klussen in huis. Pas als we merken dat het dan nog steeds werkt, dat het niet alleen maar leuk is maar we het ook samen oneens kunnen zijn, zetten we de stap naar als optrekken als samenwerkingspartner.
Werkt het niet? Dan is het geen kwestie van: ‘Het ligt niet aan jou, het ligt aan mij’. Het ligt wat ons betreft altijd aan de wisselwerking, aan de relatie.
Net zo belangrijk vinden we het om goed afscheid te nemen. Zoals een klant eens zei: “Bij ieder afscheid – ongeacht wat eraan voorafging – wil ik vanuit dezelfde principes handelen als bij een welkom.” Afscheid is een heel ander proces, waarbij bijna altijd iets van rouw of pijn komt kijken. De zorg, aandacht en liefde waarmee we afscheid nemen maakt dat je allemaal verder kunt. En ja, we hebben ook ervaren hoe ongelofelijk ingewikkeld dat kan zijn.
7. Radicale eerlijkheid loont
We begonnen deze lessen met de bereidheid om het ongemak aan te gaan. Omdat je dan pas echt kan werken met wat er is. Dat betekent dus ook dat je ter tafel moet brengen wat relevant is. Wat misschien liever in dat donkere hoekje weggestopt blijft, omdat het ongelofelijk ongemakkelijk is om te benoemen. En toch, zolang het daar blijft, kun je er niets mee. Als ‘werken met wat er is’ één van de essentiële principes is van Veranderen 3.0, dan zullen we dat zelf dus ook moeten doen. En dat vraagt om radicale eerlijkheid, zoals Amy Scott het muntte.
(Lees het blog er nog eens op na: Radicale eerlijkheid: hoe keihard zeggen waar het op staat zorgzaam is )
Zo werden wij zelf – met veel liefde en compassie – de afgelopen twintig jaar regelmatig geconfronteerd met blinde vlekken, onhandige patronen of inconvenient truths.
Over hoe ‘proberen iets open te verkennen’ overkwam als keihard stelling nemen, of hoe een patroon van goed willen zorgen er steevast toe leidde dat van alles zonder overleg naar zich toegetrokken werd.
Super oncomfortabel. En altijd leerzaam. Omdat na de confrontatie altijd het gesprek volgt: hoe willen we hier – je raadt het al – SAMEN mee om gaan?
Al deze lessen passen we nu nog dagelijks toe. Zowel in hoe wij zelf samenwerken, als bij klanten. En dat hopen we nog vele jaren te blijven doen.
Kunnen jullie wel wat hulp gebruiken in hoe jullie dit doen? Kom dan vooral eens bij ons op de lijn. We denken met heel veel plezier met je mee.
Lees hier meer over 20 jaar Gewoon aan de slag: 20 jaar Gewoon aan de slag
of ga direct naar Wat wil je eigenlijk wél? – 20 jaar realiseren van uitkomsten (en geen problemen oplossen) of 20 jaar belevingsonderzoeken | Wat je hoort als je echt luistert
