Sprankelende kennisoverdracht

Binnen Waterkader Haaglanden, een kennis- en innovatieprogramma dat zich richtte op het creëren van een doorbraak in de realisatie van de waterbergingsopgave in de regio Haaglanden hebben specialisten van universiteiten, adviesbureaus, het bedrijfsleven, gemeenten en waterschap de afgelopen 5 jaar intensief samengewerkt om nieuwe concepten te bedenken, onderzoeken en uit te proberen. Om die periode af te ronden werd een slotconferentie georganiseerd: een dag om de resultaten en de lessen uit te wisselen met iedereen die hier verder mee aan de slag kon.

Conferenties zijn er veel, en vaak zijn ze stoffig. Om ervoor te zorgen dat het elan van het programma ook terugkwam tijdens de dag zelf, vroeg Carl Paauwe, programmamanager van Waterkader, ons daarbij te helpen. En dan met name om de verschillende projecten, die zich in in clusters tijdens een workshop konden presenteren, goed uit de verf te laten komen. Sprankelen wilden ze. En ervoor zorgen dat deelnemers aan de workshops naar huis gingen met inspiratie, enthousiasme en ideeën. Kiezen voor interactieve werkvormen waren een manier om hier invulling aan te geven. Geen eindeloze powerpoint presentaties, maar workshops ‘waar echt iets gebeurt’.

De workshopleiders waren allen zeer kundig op hun gebied. De aantrekkelijkheid van de inhoud van hun verhaal was groot: dat wilden ze overbrengen. Interactieve werkvormen zijn leuk, maar teveel aandacht daarvoor, zit dat niet juist in de weg van wat belangrijk is? En hoe doe je dat dan goed, voor groepen van zeker 30 tot 50 personen? Hier hadden de meesten weinig ervaring mee.

Onze focussessie zette interactieve werkvormen, en de zin- en onzin ervan even scherp op het netvlies. De workshopleiders werden direct uitgedaagd om in andere vormen te gaan denken. En eerst maar eens heel goed na te denken over wat ze samen precies wilden bereiken met hun workshop. Tijdens de focussessie begonnen meteen ideeën op te komen. De workshopleiders konden direct aan de slag, ook in het zoeken naar hoe ze vanuit de twee of drie verschillende projecten samen tot een workshop konden komen. De energie zat er direct goed in.

Omdat het succes van interactieve werkvormen bepaald wordt door veel verschillende factoren hebben verschillende workshopleiders daarna nog een coachingsgesprek gehad. Hierin praatten we hun ideeën door, scherpten ze aan en bespraken ook wat zij zelf konden doen om de sessie goed uit de verf te laten komen. Eigen enthousiasme, welk tempo, waarop stuur je strak, waar geef je juist ruimte? En hoe doe je dat precies? In deze gesprekken hoorden we stuk voor stuk goede workshops ontstaan.

En dat is ook wat de praktijk liet zien: enthousiaste workshopleiders, goede reacties van de deelnemers aan de conferentie over hun ervaringen.

Ook voor Carl was het een geslaagde dag. ” Doorgaans is het geen probleem om op inhoud een goed verhaal neer te zetten. Dan blijft het vaak bij ´zenden´. In dit geval wilden we sessies waarbij de deelnemers uitgedaagd werden mee te doen en ze aan het denken werden gezet. En dat vraagt meer dan een goed verhaal. Gewoon aan de Slag heeft ons daarbij uitstekend geholpen”.

Vind je dit artikel interessant? Laat het weten reageer of abonneer je op de RSS feed.

Laat wat van je horen

*