Wat zou je willen dat er gaat gebeuren?

De meest open vraag om een gesprek te beginnen, is: ‘En wat zou je willen dat er gaat gebeuren?’. Deze vraag is niet voor niets ook de startvraag van een gesprek binnen de methodiek Zuiver Communiceren. En een van de meest gebruikte Verhelderende Vragen.

‘Zuiver’ staat hierbij voor het volledig buiten het gesprek (kunnen) laten van je eigen aannames en invullingen. Van je eigen voorstellingen bij alles wat gezegd wordt. Zo gezien, is dus zelfs een vraag als ‘wat wil je leren’ al ingevuld: het gaat er vanuit dat wat de ander wil, ‘iets leren’ is. En dat is wellicht nog maar de vraag. Gaat het om wat de ander wil of om wat jij wilt?

Een belangrijke meerwaarde van  leren Zuiver Communiceren is dat je inzicht krijgt in hoeveel je toch al invult en stuurt voor anderen (echt: alle oud-deelnemers merken achteraf op dat ze geschrokken zijn van hoeveel ze al invulden!). Niet omdat je dit nooit meer zou mogen doen, maar juist zodat je hier bewust in kunt kiezen.

De vraag ‘En wat zou je willen dat er gaat gebeuren?’ gebruiken we ook om de aandacht van een gesprekspartner te verleggen van de problemen die hij ziet of ondervindt, naar de gewenste uitkomst. En opent, wanneer je deze gewenste uitkomst verder ‘ontwikkelt’, ook een nieuw arsenaal aan mogelijkheden om die gewenste uitkomst te realiseren en verandering op gang te brengen.

Stel jezelf deze vraag maar eens, als je je ergens druk over maakt, vastzit, last hebt, etc. En merk op hoe makkelijk of lastig het is om te beantwoorden.

Voorbeelden van de toepassing van deze vraag (werkelijke voorbeelden):

Klant: “ons middenmanagement functioneert niet naar behoren. Op zich doen ze hun werk prima, maar ze komen niet echt vooruit. Er is de laatste jaren al van alles gedaan, ook veel nieuwe mensen bijgekomen, maar we blijven toch steeds een vrij zwakke groep houden”. Consultant: “En wanneer ze nu niet naar behoren functioneren, wat zou je willen dat er gaat gebeuren?” Klant: “ik zou wel willen dat ze zich meer profileren als groep, als management, ze meer hun eigen positie in de organisatie innemen”. Waarop de consultant door is gaan vragen met de andere Verhelderende Vragen en er vervolgens een traject is gestart om samen met het middenmanagement een ontwikkelprogramma in te richten.

Klant: “Ik voel me alsof ik mezelf in m’n eentje in een hok zet, waar ik alles steeds maar alleen denk op te moeten lossen en niet eens zie wat anderen aan het doen zijn”. Coach: “En wat zou je willen dat er gaat gebeuren?”. Klant: “dat ik samen met anderen, andere hamsters zeg maar, zit te knabbelen op m’n nootjes; dat we samen de nootjes verdelen, dat ik dus ook wat aan anderen geef en van anderen krijg, zie wat anderen hebben en we samen de successen ook delen”. Waarop dit beeld verder is uitgewerkt, en steeds tegen de dagelijkse praktijk aan is gehouden (‘en wat gebeurt er nu met de nootjes en de hamsters?’).