Niets menselijker dan invullen wat een ander denkt

Een paar dagen geleden was het mijn ‘mamadag’. We waren alledrie nog in ochtendtenue en zaten rustig te ontbijten terwijl het buiten koud en guur was. Ineens bedacht ik me dat ik helemaal was vergeten de container buiten te zetten, en ik hoorde de vuilniswagen al aankomen. Ik sprong op van de tafel en zette op een drafje de container op straat.

Toen ik eenmaal bij de stoep, liep mijn buurvrouw net de deur uit. Met een verlegen glimlach sprak ze me aan: ‘dat je dat durft!’ zei ze. Mijn antwoord was kort en simpel: deze ochtendjas is echt heel warm hoor! De buurvrouw liep door en ik ging weer naar binnen.

Later die dag trof ik de buurvrouw in haar voortuin. We raakten aan de praat. Bleek dat zij iets heel anders bedoelde met haar opmerking die ochtend. Iets wat ik nooit bedacht zou hebben. Namelijk dat zij voor geen goud de straat op zou gaan zoals ik die ochtend deed: mijn haar alle kanten op, bril op mijn neus, in ochtendjas, en warme dikke sokken.

Tsja, zo zie je maar weer. Ook voor mij geldt nog steeds dat ik de dingen die niet binnen mijn waarden en ervaringen passen, zelf niet zo snel zal bedenken.  En dus loop ik ook nog zo nu en dan tegen mijn eigen olifanten aan.

Als mijn moeder wat minder vaak zou hebben gezegd: ‘heb je een hemd aan?’, zou ik dan mijn buurvrouw eerder hebben begrepen?

Vind je dit artikel interessant? Laat het weten reageer of abonneer je op de RSS feed.
Over Maaike Nooitgedagt

Maaike Nooitgedagt is een van de partners van Gewoon aan de slag. Samen met Wendy Nieuwland schreef zij het boek 'Veranderen 3.0. 7 essentiële principes voor organisatieverandering van binnenuit.'

Reacties

  1. Ha ha ik zie het helemaal voor me! Gelukkig maar dat je geen last hebt van al die meningen over hoe het hoort, oordelen en belemmeringen die sommige mensen als balast met zich meezeulen, daarvoor hebben ze zeker wel olifanten nodig om ze te dragen. Je beschermen tegen de kou, daar is niets mis mee!

Laat wat van je horen

*