Leerdips en verandermoeheid: Wat moet je ermee?

Niet alles dat je online leest is goed. Helaas. Maar jij wil goede stukken lezen en dus ben ik op cursus: de stoomschrijfcursus voor webtalent.

(Niet zomaar een cursus, maar één met een beoordeling voordat je mee mag doen. Spannend. Ik was helemaal opgelucht toen het bericht kwam dat ik mocht.)

 

We zijn nu in week 3, en het duizelt me.

 

Ik kan ineens helemáál niet meer schrijven.

 

Ideeën voor nieuwe stukken vind ik niet goed meer. Als ik begin met schrijven, hoor ik meteen 10 aanwijzingen van de docent door mijn hoofd. Waar moet ik in hemelsnaam beginnen? Want natuurlijk moet ik het wel ineens allemaal goed doen.

 

Dat spreekt voor zich.

 

Elk stuk dat ik inlever komt terug met zoveel strepen en verbeteringen, dat de volgende wel beter MOET worden. Dat ik het echt wel kan.

Maar elk volgende stuk heeft zeker zoveel strepen en opmerkingen.

 

En wat erger is, meer strepen dan de stukken van mijn collega, die ook meedoet.

 

 Au

 

Ik kan zeggen dat het ligt aan mijn kleine meid, die veel ziek is geweest. Dat het druk is met werk. En ik dus weinig tijd en energie heb om nieuwe dingen te leren. Dat het me daarom extra moeite kost een stuk te schrijven nu.

Dat is allemaal waar.

En ook allemaal smoezen.

De vraag is: wat doe ik nu?

 

Afhaken of doorgaan?

 

Wij cursisten bespraken gisteravond hoe gefrustreerd we waren. We durfden bijna geen letter meer te typen. De één had er nog meer last dan de ander.

 

‘Zullen we een lotgenotengroep oprichten? Kunnen we bij elkaar uithuilen’ opperde iemand.

 

‘En de docent is niet welkom’, riep de ander.

‘Eigen schuld’, zei mijn collega: ‘Moet ze maar meer complimenten geven’.

 

We zouden bijna vergeten dat we zelf om de cursus hadden gevraagd.

 

Opluchting

 

Ik was dus niet de enige.

Niet de enige onderpresteerder.

Niet de enige die in een dip zat.

 

En ineens herkenden we het: frustratie hoort erbij. Het hoort bij nieuwe dingen leren.

Ja, we zijn bewust onbekwaam geworden.

Het is maar gewoon een klassieke leerdip.

Verandermoeheid lijkt daar op. Mensen die veranderen moeten daarvoor bijleren. En bij leren horen leerdips.

`Weer een nieuw project, allemaal klantgericht, en dan moeten we ook nog gewoon ons werk doen..`

 

Een goede manager weet wat hij moet doen.

 

Helpt zijn mensen te herkennen wat er gebeurt. Dit is een tijdelijke dip, deel van het leerproces.

Niet meer en niet minder.

 

En richt dan de aandacht op waar hij heen wil. Hij vraagt zijn mensen wat ze nodig hebben om weer (gewoon) verder te gaan.

 

Een leerdip hoort erbij. Dus ga vooral niet hyper lopen compenseren en nog harder trekken.

Herken de dip en raak niet teleurgesteld in je mensen. Ze zijn gewoon aan het bijleren.

 

[Dus, Kitty,   ik kom eraan, mijn nieuwe blogpost is een feit! Kom maar op met de feedback, ik kan ’t weer hebben.]

 

————————————————————————————————————

Annemiek van Helsdingen richt zich specifiek op de menselijke kant van organisatieverandering: hoe organiseer je verandering, zodat je je mensen meekrijgt? Wat is er nodig voor mensen om te veranderen?

Vind je dit artikel interessant? Laat het weten reageer of abonneer je op de RSS feed.

Laat wat van je horen

*